عیلان . [ ع َ ] (ع اِ) کفتار نر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
عیلان . [ ع َ ی َ ] (ع مص ) مانند مصدر عَیل است بمعنی ندانستن شخص که گم شده به کجا رفته و در چه جابجوید آنرا. (از ناظم الاطباء). رجوع به عَیل شود.
