[ویکی فقه] از صفات زشت و ناهنجاری که راحتی وآسایش انسان را سلب می کند و او را در نظر دیگران بی اعتبار جلوه می دهد، عیب جویی است. این خوی شرم آور به کلنگی می ماند که کسی آنرا به دست گرفته و برای ویران کردن بنای برادری، محبت، یگانگی، صفا وصمیمیت مدام کوشش می کند.در مقابل این صفت خبیثه، عیب پوشی کردن قرار دارد که از بزرگترین شاخصه های خیرخواهی است و از آن تعبیر به ستر عیوب می شود. ستر به معنای پوشاند...
