معانی کلمه : عکاشه

تلفظ بین المللی : /aːkˈɑʃeː/ تلفظ :‌ [a:k'ASe:]

لغت نامه دهخدا

عکاشة. [ ع ُ ش َ / ع ُک کا ش َ ] (ع اِ) تننده و عنکبوت ، یاتننده ٔ نر، یا خانه ٔ آن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). عنکبوت . (دهار). عکاش . و رجوع به عکاشی شود.

عکاشة. [ ع ُ ک ْ کا ش َ ] (اِخ ) شعبه ای از طایفه ٔ بایادی هفت لنگ از ایل بختیاری ایران ،و دارای شعب ذیل است : مراد، عالونی ، شهروئی ، کلاموئی ، کلاستن...

فرهنگ فارسی

ابن محصن بن حرثان اسدی از بنی غنم از صحابیان و از اهالی مدینه بود و در عزوات پیامبر اسلام ( ص ) شرکت داشت عکاشه بسال ۱۲ قمری در حرب رده در بزاخه از سرزمین نجد بدست طلیحه بن خویلد اسدی شهید گشت

دانشنامه عمومی

عکاشه یا طایفه عکاشه، یکی از طوایف بختیاری در جنوب غربی ایران است، که بر پایه ساختار اجتماعی ایل بختیاری، از شاخه هفت لنگ و زیرمجموعه ای از بابادی می باشد. پیشینه طبقه بندی خاص طوایف بختیاری، به قرن شانزدهم میلادی بازمی گردد، که بر پایه نظام مالیاتی، تمامی طایفه های بختیاری، به دو شاخه بزرگ هفت لنگ و چهارلنگ تقسیم شدند، که هفت لنگ خود به ۴ باب تفکیک گردید، طایفه عکاشه از طوایف تشکیل دهنده یکی از ا...

واژه نامه بختیاریکا

از قرن 8 بزرگترین واحد ایل بختیاری از تیره تبدیل به طایفه گردید. چهارلنگ و هفت لنگ تعریف شد و از آن تاریخ تحولات زیادی در زمینه جغرافیا، تقسیمات بصورت مداوم بوجود آمد. بدین سبب هنوز اجماعی بر روی چارت بختیاری وجود ندارد. برآیند نظریات متعدد از میان کتب و ماخذ شفاهی بدین گونه می باشد. ( ت ) شاخه بابادی باب شامل تش های محمد جعفری؛ شیرازی؛ قاضی؛ احمدی

معانی کلمه : عکاشه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

واژه نامه بختیاریکا

کلمات مرتبط

نظرات