تلفظ بین المللی : /ˌaːnbarfˈeʃɑn/ تلفظ : [,a:nbaRf'eSAn]
لغت نامه دهخدا
عنبرفشان . [ عَم ْ ب َ ف َ / ف ِ ] (نف مرکب ) عنبرفشاننده . آنچه عنبر بپاشد و خوشبوی چون عنبر باشد : جعدشان در مجلس او مشکبارزلفشان در پیش اوعنبرفشان . فرخی .از شراره ٔ آه مشتاقان دل آتش عنبرفشان برکرد صبح .خاقانی .شه از زلف مشکین آن دلکشان کمندی برآراست عنبرفشان . نظامی .سرآغوش و گیسوی عنبرفشان . نظامی .نسیم صبح را گفتم تو با او جانبی داری کز آن جانب که او باشد صبا عنبرفشان آید.سعدی ....
