حق انتفاع که کسی برای دیگری برقرار می کند به مدت طول عمر خود یا عمر طرف، آنچه کسی به دیگری می دهد که در طول عمر خود از آن بهره برداری کند.
فرهنگ معین
(عُ ) [ ع . ] (اِ. ) آن چه که شخصی برای دیگری قرار می دهد در مدت طول عمر خود یا طول عمر طرف ، نوعی حق انتفاع است به موجب عقدی از طرف مالک برای تمام مدت عمر یکی از طرفین معامله یا شخص ثابت .
دانشنامه آزاد فارسی
عُمْری ( ـ۸۶۹ پ م)(Omri)در عهد عتیق، شاه اسرائیل (حک: ۸۷۶ تا ۸۶۹پ م). سردار سپاه ایله بود و پس از کشته شدن او به دست زمری، به شاهی رسید. در ۸۷۰پ م پایتخت را از ترصه به سامره (ساماریا) منتقل کرد و این شهر را رونق فراوان داد. اخآب جانشین او شد.wikijoo: عمری...
فرهنگ فارسی
( صفت ) منسوب به عمر پیرو مذهب تسنن سنی . قاضی تکریت
