تلفظ بین المللی : /ˈomr aːkbˈari/ تلفظ : ['omR a:kb'aRi]
لغت نامه دهخدا
عمر عکبری. [ ع ُم َ رِ ع َ ب َ ] ( اِخ ) ابن ابراهیم بن عبداﷲ عکبری ، مکنی به ابوحفص و مشهور به ابن مسلم. وی فقیه بود و درهشتم جمادی الاَّخر سال 387 هَ.ق. درگذشت. او راست : 1- الخلاف بین احمد و مالک. 2- شرح الخرقی. 3- محاسبة النفس و الجوارح. 4- المقنع. ( از معجم المؤلفین و الاعلام زرکلی ). رجوع به مآخذ ذیل شود: طبقات الحنابله ٔفراء ص 354 و مناقب الامام احمدبن جوزی ، نسخه خطی....
