عمر عبدوی. [ ع ُ م َ رِ ع َ دَ ] ( اِخ ) ابن احمدبن ابراهیم بن عبدویه بن سدوس بن علی بن عبداﷲبن عبیداﷲبن عبداﷲبن عتبةبن مسعود هذلی مسعودی عبدوی نیشابوری ، مکنی به ابوحازم. محدث و حافظ بود و بیشتر در علم حدیث شهرت داشت. وی در روز عید فطر سال 417 هَ.ق. درگذشت. ( از معجم المؤلفین از سیر النبلاء ذهبی ، نسخه خطی ).