تلفظ بین المللی : /ˌomdeːˈoddin/ تلفظ : [,omde:'oddin]
لغت نامه دهخدا
عمدةالدین . [ ع ُ دَ تُدْ دی ] (ع اِ مرکب ) (از: عمدة + دین ) تکیه گاه دین . این ترکیب به عنوان لقب برای فقها و دانشمندان علوم دینی بکار میرفت .
عمدةالدین . [ ع ُ دَ تُدْ دی ] (اِخ ) محمدبن اسعدبن محمدبن حسین بن قاسم عطاری طوسی ، مکنی به ابومنصور و ملقب به عمدةالدین و مشهور به حفدة. فقیه شافعی نیشابوری در قرن ششم هجری . خاقانی قصیده ای در مرثیه ٔ این عمدةا...
