تلفظ بین المللی : /ammˈɑreː marvˈazi/ تلفظ : [amm'ARe: maRv'azi]
لغت نامه دهخدا
عماره مروزی. [ ع ُ رَ ی ِ م َرْ وَ ] ( اِخ ) ابن محمد ( یا احمد یا محمود ) مروزی ، مکنی به ابومنصور. از شعرای اواخر عهد سامانی و اوایل دوره غزنوی. رجوع به ابومنصور ( عمارةبن... ) شود.
فرهنگ فارسی
ابن محمد مروزی مکنی به ابو منصور از شعرای اواخر عهد سامانی و اوایل دوره غزنوی
دانشنامه عمومی
ابومنصور عُماره پسر محمد مروزی معروف به عُمارهٔ مروزی شاعر ایرانی است که در سده چهارم هجری و پایان فرمان روایی سامانیان می زیست. وی دو بیت شعر در سوگ منتصر سامانی که در ۳۹۵ (هجری) به دست عربی بیابان نشین کشته شد سروده است و نیز مدح کننده محمود غزنوی بوده. مرگ این شاعر تا پیش از مرگ شیخ ابوسعید ابوالخیر در ۴۴۰ (هجری) بوده است. شعر زیر در سوگ امیر منتصر از اوست:محمد دبیرسیاقی، پیشاهنگان شعر پارسی، ش...
