تلفظ بین المللی : /emˈɑdi ʃahrjˈɑri/ تلفظ : [em'Adi SahRj'ARi]
لغت نامه دهخدا
عمادی شهریاری. [ ع ِ ی ِ ش َ ] ( اِخ ) ( امیر... ) از شعرای اواخر قرن ششم هَ. ق. است. در مورد نام و مولد این شاعر اختلاف بسیار است و گاه او را «عمادالدین غزنوی » و گاهی «عمادی غزنوی » گفته اند. و «عمادی » ظاهراً تخلصی است که شاعر از لقب «عمادالدوله فرامرز» پادشاه مازندران گرفته است. آغاز شاعری عمادی و شهرت وی از دستگاه عمادالدوله فرامرزبن شهریاراز امیران خاندان باوندی است که در نیمه اول قرن ششم بر...
دانشنامه آزاد فارسی
عِمادی شهریاری ( ـ۵۸۳/۵۷۲ق)(یا: امیر عمادی) شاعر ایرانی. آغاز شاعری و شهرت او، از دستگاه عمادالدوله فرامرز، از امیران دودمان باوندی مازندران، بوده است و تخلص خود را از لقب ممدوحش گرفت. پس از فوت عمادالدوله، به عراق رفت و ستایشگر طغرل بن محمد سلجوقی شد. ستایشگر اتابک جهان پهلوان ایلدگزی ( ـ۵۸۲ق) و طغرل بن ارسلان سلجوقی نیز بوده است. قصیده ای در ستایش قطب مظفر بن اردشیر عبادی، از وعاظ معروف، نیز گفت...
فرهنگ فارسی
از شعرای اواخر قرن ششم هجری است در مورد نام و مولد این شاعر اختلاف بسیار است و گاه او را عماد الدین غزنوی و گاهی عمادی غزنوی گفته اند
