عِماد کاتب، محمّد (اصفهان ۵۱۹ ـ دمشق ۵۹۷ق)ادیب، تاریخ نویس و شاعر ایرانی. در اصفهان بالید و در جوانی به بغداد رفت و در مدرسۀ نظامیه تحصیل کرد. سپس در دمشق به سلطان نورالدین محمود زنگی پیوست (۵۶۲ق) و منصب دیوانی یافت و در ۵۶۷ق مدرس مدرسۀ عمادیه، که به نام او بود، و در ۵۶۸ق متصدی اِشراف دیوان شد. پس از مرگ نورالدین، در موصل به صلاح الدین ایوبی پیوست و از نزدیکان او شد و با او به دمشق رفت، اما بعد از...