نام او میر سید علیخان بن میرزا مقیم بن میر شاهمیر تبریزی است وی ابتدا با خاندان خود به عباس آباد اصفهان آمد سپس با پدرش به هند مهاجرت کرد در آنجا مورد توجه اورنگ زیب عالمگیر واقع شد و خازن دارالکتب او گشت و او را لقب جواهر رقم داد او را خطی خوش بود و شعر نیز میسرود و گویند که در اواخر عمر مبتلی بجنون گشت و در سال ۱٠۹۴ قمری در دهلی درگذشت
