ابن محمد ترمذی مکنی به ابوالحسن و مشهور به منجیک شاعر شهیر نیمه دوم قرن چهارم هجری وی بعد از دقیقی شاعر در دبار چغانیان بسر میبرد و مداح آنان بخصوص امیر طاهر بن فضل بن محمد محتاج چغانی و امیر ابوالمظفر فخرالدوله احمد بن محمد چغانی بوده است او شاعری زبان آور وسخن پرداز و نیکو خیلا و بلیغ و نکته دان بود و علاوه بر آن در هجو و هزل نیز سر آمد شاعران عهد خود شمرده میشد
