علوی کاشانی. [ ع َ ل َ ی ِ ] ( اِخ ) میر محمدطاهر. از شعرای ایران در عهد شاه سلیمان صفوی است. وی ابتدا در اصفهان میزیست و سپس به کشمیر رفت و در سال 1136 هَ.ق. در آنجا درگذشت. منظومه ای بنام «حداد و حلاج »، و نیز دیوانی مرتب دارد. و ظاهراً «علوی » تخلص اوست. ( از ریحانة الادب ج 3 ص 122 از قاموس الاعلام ج 4 ص 3175 ).
