کلماتور
علو. [ ع ُل ْوْ / ع ِل ْوْ ] (ع اِ) بلندترین چیز. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || بهترین چیز. (منتهی الارب ). رجوع به عَلْو و عِلْو شود. || بالا: علو الدار؛ بالای خانه ، خلاف سفل . (منتهی الارب ).
۱. بلند شدن؛ بالا رفتن؛ بلندی؛ بزرگی قدر و مرتبه.
۲. بلندقدر شدن؛ بزرگوار شدن.
⟨ علو همت: بلندیِ همت.
(عِ یا عَ یا عُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - بلندترین و بهترین چیز. 2 - جای بلند، بالا.
(عُ لُ وّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بالا رفتن . 2 - بلند قدر شدن ، مرتبه یافتن . 3 - (اِمص .) بزرگی ، بلندی قدر.
بالا، بزرگواری، رفعت، روی، فوق، کرامت ≠ پایین، تحت، زیر، سفل، فرود
بالندگ