علقمه نواحه. [ ع َ ق َ م َ ی ِ ن َوْ وا ح َ ] ( اِخ ) ابن اسلم بن مرثدبن زیدبن اعلس بن علقمةبن ذی حدن اکبر، مشهور به مطموس ، و بواسطه اینکه غالب اشعارش در مراثی حمیر است او را نَوّاحه گویند. وی در حسن تشبیه از عجایب روزگار بود. ( از الاصابة ج 5 قسم سوم ص 112 ).
