عَلقَمة بن عَبده (اواسط قرن ۶م)(مشهور به: علقمةالفحل) شاعر عرب دورۀ جاهلیت. از قبیلۀ بنی تَمیم و از شعرای فحول (کسانی که در هجو و معارضه بر رقیب خود پیروز می شدند) بود، و دربارۀ جنگ های لخمیان و غسانیان شعر می گفت. علقمه سرایندۀ سه قصیده از عالی ترین اشعار ادبیات کهن عربی است: نخستین قصیدۀ او از امرؤالقیس متأثر است؛ قصیدۀ دوّم در مدح و ستایش حارث بن جَبَله (حک: ۵۲۹ـ۵۶۹م)، ملک غَسّانی، است؛ و سومین...
