تلفظ بین المللی : /aːq1ˈɑq1ir/ تلفظ : [a:q1'Aq1iR]
لغت نامه دهخدا
عقاقیر. [ ع َ ] ( ع اِ ) ج ِ عَقّار. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). اسم جنس ادویه است. ( تحفه حکیم مؤمن ) ( مخزن الادویه ). هر گیاه که بدان تداوی کنند. مفردات طب. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). ادویه که از قسم بیخ نباتات است. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). دواهای نباتی. گیاهان داروئی. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به عَقّار شود : آن طبیبان را داروها و عقاقیرهاست که از هندوستان و از هر جا آرند. ( تاریخ...
