معانی کلمه : عطالت
لغت نامه دهخدا
عطالت . [ ع َ ل َ ] (ع اِمص ) عطالة. بیکاری و معطلی . (از غیاث اللغات ). بیکاری . بطالت . تعطل .عطلت . (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به عطالة شود.
- عطالت و بطالت ؛ بیکاری و بیعاری . (یادداشت مرحوم دهخدا).
فرهنگ عمید
بیکار شدن، بیکاری.
فرهنگ معین
(عَ لَ ) [ ع . عطالة ] (اِمص . ) بیکاری .
فرهنگ فارسی
بیکارشدن، بیکاری
( اسم ) بیکاری .
( اسم ) بیکاری .