تلفظ بین المللی : /aːsˈɑrxˈɑne/ تلفظ : [a:s'ARx'Ane]
لغت نامه دهخدا
عصارخانه. [ ع َص ْ صا ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) جایی است که در آن عصاران بسیار می باشند. ( از آنندراج ). جای اجتماع عصاران. || جایی که در آن عصاری کنند. محلی که در آن شیره انگور یا روغن نباتی گیرند. ( فرهنگ فارسی معین ). دکّه و کارگاه عصاری.
دانشنامه عمومی
عصارخانه در شهرهای قدیم ایران به آسیاب های مخصوصی اطلاق می شد که از آنها برای خرد کردن مواردی چون سنگ و زردچوبه و فلفل و امثالهم استفاده می شد یا مواد نباتی و روغنی، مثل کرچک و غوره و غیره را به داخل آن می ریختند تا روغن یا آب آنها گرفته شود.نجمی، ناصر (۱۳۴۸)، دارالخلافه طهران، تهران: زوارعصارخانه عبارت از محوطه ای بود که در وسط آن دو قطعه سنگ گرد بر روی هم قرار داشت و این دو قطعه سنگ از یک طرف با...
