عصا. [ ع َ ] (اِخ ) جایگاهی است بر ساحل فرات بین هیت و رحبة، و اسب جذیمه ٔ ابرش بدانجا منسوب است . (از معجم البلدان ).
- یوم العصاء و خیفق ؛ از جنگهای عرب است . (از معجم البلدان ).
۱. چوبدستی که هنگام راه رفتن به آن تکیه میکنند؛ دستوار؛ دستواره؛ تخله.
۲. [قدیمی، مجاز] آلت تناسلی مرد.
〈 عصا زدن: در حال راه رفتن با عصا، ته عصا را بر زمین زدن.
تکیه ای: asâ
طاری: asâ
طامه ای: asâ
طرقی: asâ
کشه ای: asâ
نطنزی: asâ
چوبدستی، خیزران
چوبدست