معانی کلمه : عشایر

تلفظ بین المللی : /aːʃˈɑjer/ تلفظ :‌ [a:S'AjeR]

لغت نامه دهخدا

عشائر. [ ع َ ءِ ] (اِخ )(ذوالَ ...) نام جایگاهی است . (از معجم البلدان ).

عشائر. [ ع َ ءِ ] (ع اِ) عشایر. ج ِ عشیرة.(منتهی الارب ) (دهار) (اقرب الموارد). قبایل و خویشان . (غیاث اللغات ). خویشان و نزدیکان ، و طوایف و قبیله های صحرانشین . (ناظم الاطباء). رجوع به عشیرة شود.

عشائر. [ ع َ ءِ ] ( ع اِ ) عشایر. ج ِ عشیرة....

فرهنگ عمید

۱. اقوام کوچ نشین که از طریق دامداری امرام معاش می کنند، ایلات.
۲. = عشیره

فرهنگ معین

(عَ یِ ) [ ع . عشائر ] (اِ. ) جِ عشیره ، قبایل ، طوایف .

فرهنگ فارسی

جمع عشیره
( اسم ) جمع عشیره قبایل طوایف .

دانشنامه عمومی

به کسانی که به جامعه عشایری تعلق دارند عشایر گفته می شود. واژهٔ عشایر، جمع عشیره به معنی قبیله است. جامعه عشایری شیوه زیستی متفاوت و جدای از شیوه زیست شهری و شیوه زیست روستایی است. این جامعه عبارت است از جامعه انسانی نسبتاً خوداتکا و خودبسنده که ساخت اجتماعی قبیله ای دارد و عموماً زندگی خود را از دامداری اداره می کنند. با تغییر فصول، عشایر معمولاً برای یافتن مراتع مناسب برای حیواناتشان محل زندگی خ...