تلفظ بین المللی : /aːsˈaldʒeː/ تلفظ : [a:s'aldZe:]
لغت نامه دهخدا
عسلجة. [ ع َ ل َ ج َ] (ع مص ) شاخ نرم و سبز برآوردن درخت . (از منتهی الارب ): عسلجت الشجرة؛ آن درخت عسالیج خود را برآورد. (از اقرب الموارد). و رجوع به عسالیج و عُسلُج شود.
( عسلجة ) عسلجة. [ ع َ ل َ ج َ] ( ع مص ) شاخ نرم و سبز برآوردن درخت. ( از منتهی الارب ): عسلجت الشجرة؛ آن درخت عسالیج خود را برآورد. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به عسالیج و عُسلُج شود....
