عسامة. [ ع َس ْ سا م َ ] (اِخ ) شعبه ای از قبیله ٔ بنی رکب ، منشعب از بنی اشعر. (تاریخ قم ص 283).
عسامة. [ ع َس ْ سا م َ ] (اِخ ) ابن عمروبن علقمه ٔ مَعافری ، مکنی به ابوداجن . از امرای مصر بود و چند بار شرطه ٔ آنجا را بعهده گرفت . و موسی بن مصعب او را به نیابت خود امیر آنجا کرد و چون بسال 168 هَ .ق . مصعب بقتل رسی...
