تلفظ بین المللی : /ˈaːzb xˈɑneː/ تلفظ : ['a:zb x'Ane:]
لغت نامه دهخدا
عزب خانه. [ ع َزَ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) جایی که مردان مجرد گرد آیند و با زنان بطور مشروع یا نامشروع مباشرت کنند. ( فرهنگ فارسی معین ). خانه نهانی که جوانان زن ناکرده دارند عیش های نهانی را. خلوت خانه پسران مجرد. خانه بی اغیار عزبی را. ( یادداشت مرحوم دهخدا ) : با ثنای تو عقد بسته بهم در عزب خانه عیسی مریم.سنائی.نفس نباتی ار به عزب خانه بازشدعیبش مکن که مادر بستان سترون است.انوری.باد ازو ناردانه ...
فرهنگ عمید
۱. خانه ای که چند مرد مجرد برای خوش گذرانی در آن به سر می برند. ۲. روسپی خانه.
فرهنگ معین
( ~ . نِ ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) ۱ - خانه - ای که چند مرد مجرد در آن زندگی می کنند. ۲ - جایی که مردها با زن ها رابطة نامشروع برقرار می کنند.
فرهنگ فارسی
( اسم ) جایی که مردان مجرد گرد آیند و با زنان به طور مشروع یا نا مشروع مباشرت کنند .
