معانی کلمه : عریکه

تلفظ بین المللی : /aːrˈikeː/ تلفظ :‌ [a:R'ike:]

لغت نامه دهخدا

عریکة. [ ع َ ک َ ] (ع اِ) کوهان یا باقی مانده ٔ آن . (منتهی الارب ). کوهان شتر. (غیاث اللغات ). سنام . (اقرب الموارد). سنام بعیر است ، یعنی کوهان شتر. (مخزن الادویة).جُبلة. کَتَر. || نفس . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || طبیعت و خوی : رجل لین العریکة؛ نرم خوی . لانت عریکته ؛ نخوت و تکبر او شکست . (از منتهی الارب ). طبیعت . (غیاث اللغات ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ج ، عَرائک . (منتهی الارب ) (اق...

فرهنگ عمید

نفس، طبیعت، خلق، خوی، سرشت.

فرهنگ معین

(عَ کَ یا کِ ) [ ع . عریکة ] (اِ. ) خلق و خوی .

فرهنگ فارسی

نفس، طبیعت، خلق، خوی، سرشت
( اسم ) ۱ - خوی خلق عادت . ۲ - سرشت طبیعت .

مترادف و متضاد

خلق، خو

سرشت، طبیعت، نهاد