عُرفی شیرازی، محمّد (شیراز ۹۶۳ـ لاهور ۹۹۹ق)شاعر ایرانی. پدرش از اعیان شیراز بود. در جوانی آبله گرفت و گویا به همین دلیل به هندوستان رفت. بسیار مغرور و خودستا بود، چنان که فیضی دکنی دوستی خود را با او برید. تنها شاعری را که ستود و از او پیروی کرد حافظ بود. در هند و عثمانی بیش از ایران شهرت یافت و اشعارش بر سر زبان ها افتاد. پیش از مرگ حدود ۶هزار بیت از شعرهایش را گم کرد. مرگ ناگهانی او در جوانی باع...
