تلفظ بین المللی : /aːbˈɑhalˌeː/ تلفظ : [a:b'Ahal,e:]
لغت نامه دهخدا
عباهلة. [ ع َ هَِ ل َ ] (اِخ ) ملوک حمیر که در اسلام هم بر ملک خود گذاشته شدند. (از لسان العرب ) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). || الاقیال المقرون علی ملکهم فلم یزالوا عنه . (اقرب الموارد) (لسان العرب ).
( عباهلة ) عباهلة. [ ع َ هَِ ل َ ] ( اِخ ) ملوک حمیر که در اسلام هم بر ملک خود گذاشته شدند. ( از لسان العرب ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقر...
