( عامرة ) عامرة. [ م ِ رَ ] ( ع ص ) مؤنث عامر. آبادکننده. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). || معمور. آباد. || به مجاز، انباشته و پر : به اندک زمانی آن مال بسیار را بخزانه عامره میرسانیم. ( حبیب السیر ج 3 ص 352 ). || مار. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به عوامرالبیوت و عامر شود.