معانی کلمه : ظنون

تلفظ بین المللی : /zˈonuːn/ تلفظ :‌ [z'onu:n]

لغت نامه دهخدا

ظنون . [ ظُ ] (ع اِ) ج ِ ظَن : و فرونهادن بار امل در مهب شکوک و منزل ظنون . (کلیله و دمنه ).

ظنون . [ ظَ ] (ع ص ) مرد سُست کم حیلت . || زن ِ ذات شرف که به جهت آن نکاح کنند. || مرد بدگمان . || چاه که ندانند آب دارد یانه . || چاه کم آب . || وام که ندانند گزارده شود یا نه ، یعنی گیرنده بازدهد یا نی ....

فرهنگ عمید

ظن#NAME?

= ظن

فرهنگ معین

(ظُ) [ ع . ] (اِ.) جِ ظن ؛گمان ها، پنداشت ها.

(ظَ) [ ع . ] (ص .) 1 - مرد بدگمان . 2 - مرد سست و ضعیف که نتوان بدو اعتماد کرد.

(ظَ ) [ ع . ] (ص . ) ۱ - مرد بدگمان . ۲ - مرد سست و ضعیف که نتوان بدو اعتماد کرد.
(ظُ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ ظن ،گمان ها، پنداشت ها.

فرهنگ فارسی

جمع ظن
( اسم ) جمع ظن گمان ها پنداشت ها .
یا زن ذات شرف که بجهت آن نکاح کنند . یا چاه که ندانند آب دارد یا نه . یا چاه کم آب . یا وام که ندانند گذارده شود یا نه یعنی گیرنده باز دهد یا نی .

مترادف و متضاد

بددل، بدگمان، شکاک