تلفظ بین المللی : /tˈuːl kˈoːkab/ تلفظ : [t'u:l k'o:kab]
لغت نامه دهخدا
طول کوکب. [ ل ِ ک َ / کُو ک َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) ( اصطلاح هیئت ) عبارت از قوسی است از فلک البروج که از اول حمل شروع میشود و بمکان کوکب میرسد و آن را تقویم کوکب نیز نامند چنانکه اگر مکان کوکب حقیقی باشد طول حقیقی خواهد بود و اگر مرئی باشد طول هم مرئی خواهد بود. و اگر مکان کوکب بر نفس اول حمل باشد درین هنگام آن را تقویمی نخواهد بودو حرکتی را که بدان کوکب قوس موسوم به طول را قطع میکند، حرکت ...
فرهنگ فارسی
در نزد اهل هیئت عبارت از قوسی است از فلک البروج که از اول حمل شروع میشود و بمکان کوکب میرسد و آنرا تقویم کوکب نیز نامند چنانکه اگر مکان کوکب حقیقی باشد طول حقیقی خواهد بود و اگر مرئی باشد طول هم مرئی خواهد بود .
