معانی کلمه : طلیعه

تلفظ بین المللی : /tˌaliʔˈeː/ تلفظ :‌ [t,ali?'e:]

لغت نامه دهخدا

( طلیعة ) طلیعة. [ طَ ع َ ] ( ع اِ ) پاره ای از جیش که برای آوردن خبر دشمن و نگاهداری لشکر گماشته شوند. پیش قراول. مقدمةالجیش. طلایه. ( مهذب الاسماء ) ( السامی ). قومی که پیش مقدمه باشد. ( دهار ). جاسوس. گروهی که پیش فرستند تا از دشمن واقف شود، و آن را طلایه گویند. ( منتخب اللغات ). پیشرو لشکر. جاسوس. فوجی که بشب حفاظت لشکر و شهر کند، و مقدمه لشکر را نیز گویند و آن فوجی که پیشرو لشکر باشد تا از دش...

فرهنگ عمید

طلایه#NAME?

= طلایه

فرهنگ فارسی

مقدمه لشکر، پیشروسپاه، پیش قراول، دیدبان، طلایه
واحدی از سربازان که پیشاپیش قشون فرستند مقدمه طلایه جمع : طلایع ( طلائع ) . یا طلیعه صبح . اول آفتاب .
پاره از جیش که برای آوردن خبر دشمن و نگاهداری لشکر گماشته شوند .

فرهنگ اسم ها

(تلفظ: taliee) (عربی) (به مجاز) ، طلایه . ← طلایه .

اسم: طلیعه (دختر) (عربی) (طبیعت، کهکشانی) (تلفظ: taliee) (فارسی: طَليعه) (انگلیسی: taliee)
معنی: ظاهر شدن، پیشرو، سپیده، ( به مجاز )، طلایه، طلایه طلایه

مترادف و متضاد

سپیده

اول آفتاب

آغاز، مقدمه

پدیدار گشتن، ظاهر شدن

پیشرو، پیش‌قراول، طلایه، مقدمه سپاه

۱. پدیدار گشتن، ظاهر شدن
۲. پیشرو، پیشقراول، طلایه، مقدمه سپاه
۳. آغاز، مقدمه
۴. سپیده
۵. اول آفتاب

معانی کلمه : طلیعه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

فرهنگ اسم ها

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات