طلال . [ طِ ] (ع اِ) ج ِ طَل ّ. (منتهی الارب ).
طلال . [ طِ ] (اِخ ) ذوطِلال ؛ آبی است یا موضعی است به بلاد بنی مُرّة. || اسب ابوسلمان بن ربیعة. (منتهی الارب ).
(طِ) [ ع . ] (اِ.) جِ طل ؛ باران های ریز.
( ~ .) [ ازع . ] (اِ.) جِ طل ؛ جاهای خراب .
۱. بارانهای ریز، نمبارش
۲. خرابه، ویرانه