کلماتور
طرمذة. [ طِ م ِ ذَ] (ع ص ) آنکه کردار او موافق گفتارش نباشد. || آنکه کار را درست نتواند کرد. (منتهی الارب ).
طرمذة. [ طَ م َ ذَ ] (ع مص ) لاف زدن . فخر کردن . نازیدن . || گفتن و ناکردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). و لیس هذا من کلام اهل البادیة. (منتهی الارب ).