طرفه بغداد. [ طُ ف َ ی ِ ب َ ] ( اِخ ) نام مردی بازیگر، چون این قوم در بغداد [ که ] سرآمد هر شهر است [ بسیار بوده اند ] طرفه بغداد مشهور شده است. جلالای طباطبا نوشته : «از شوخی و طُرفگی یادی از طرفه بغداد میداد». و صاحب کشف اللغات ، بوالعجب را هم بمعنی استاد بازیگر بغداد آورده و اعجوبگی نیز بازیگری است. ( آنندراج ) : دست بگیرد ز بوحنیفه رسولت طرفه تر است این سخن ز طرفه بغداد.ناصرخسرو.و نادرتر آنکه...
فرهنگ فارسی
نام مردی بازیگر چون این قوم در بغداد سر آمد هر شهر است .