تلفظ بین المللی : /tˌabiʔˈijjɑt/ تلفظ : [t,abi?'ijjAt]
لغت نامه دهخدا
طبیعیات. [ طَ عی یا ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ طبیعی. علم طبیعیات. و او علم چیزهاست که به حس تعلق دارد، و اندر جنبش و گردشند. ( دانشنامه علائی ).
فرهنگ عمید
علمی که از طبایع و خصایص اشیا بحث می کند.
دانشنامه آزاد فارسی
(یا: حکمت طبیعی؛ حکمت سُفلی) از شاخه های اصلی فلسفۀ قدیم که موضوع آن جسم است. طبیعیات یا حکمت طبیعی، علم به احوال اموری است که در وجود خارجی و در تعقل محتاج به ماده باشند، برخلاف امور دیگر مانند امور ریاضی، الهی و مابعدالطبیعه که در خارج و تعقل محتاج به ماده نیستند. قدما اصول طبیعی را در علم به امور عام و کلی اجسام را سماع طبیعی می نامند. در طبیعیات مباحث مختلفی مورد بحث قرار می گیرد که سرشاخۀ مبا...
فرهنگ فارسی
۱ - جمع طبیعیه . ۲ - علمی که از طبایع و خصایص اشیا بحث می کند . ۳ - علوم طبیعی .
مترادف و متضاد
علوم طبیعی
فطری، غریزی
۱. علوم طبیعی ۲. فطری، غریزی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] طبیعیات، یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای آرا و گزاره های مربوط به اعیان موجودات عالم است.قضایای به کار رفته در صناعت جدل باید از مشهورات باشند. آنچه در صناعت جدل برای کاربرد یک قضیه ملاک جواز و عدم جواز قرار می گیرد، شهرت یک قضیه است، اما صرف نظر از شهرت، قضایای مشهوره می توانند به ملاک های مختلف، دسته بندی های متعددی پیدا کنند.اصناف مقدمات صناعت جدلبعضی منطق دان...
