معانی کلمه : طبل خوار
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. پرخور.
۲. مفت خور: لافْ کیشی کاسه لیسی طبلْ خوار / بانگ طبلش رفته اطراف دیار (مولوی: ۹۲۷ ).
۲. مفت خور: لافْ کیشی کاسه لیسی طبلْ خوار / بانگ طبلش رفته اطراف دیار (مولوی: ۹۲۷ ).
فرهنگ معین
( ~ . خا ) [ ع - فا. ] (ص فا. )۱ - پُر - خور. ۲ - مفتخور.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - شکمخواره شکم بنده عبد البطن . ۲ - آنکه رایگان خورد مفتخور .
