تلفظ بین المللی : /tˈɑjɑnˌak xˈɑn/ تلفظ : [t'AjAn,ak x'An]
لغت نامه دهخدا
طایانک خان. ( اِخ ) پادشاه یا خان طایفه نایمان مغول که چنگیزبر او ظفر یافت. حمداﷲ مستوفی آرد: در سنه تسع و تسعین و خمسمائة چنگیزخان بر او ( باونگ خان ) مستولی شدو اسم پادشاهی بر او چنگیز اطلاق رفت و در سنه ثلث و ستمائة طابانک خان قوم نایمان را قهر کرد نام چنگیزخانی بر او ( چنگیز ) افتاد. ( تاریخ گزیده ص 572 ). و در ص 849 ذیل بوتیموریان آرد: اولشان امیر تکش بود ازتخم طابانک خان ، پادشاه قوم نایمان ...
