طارق . [ رِ ] (اِخ ) رجوع به ابومحارش شود.
طارق . [ رِ ] (اِخ ) موضعی است . (معجم البلدان ). || قریه ای است به افریقا.
طارق . [ رِ ] (اِخ ) ابن عبدالرحمن . تابعی و از اهل کوفه است . (منتهی الارب ).
(تلفظ: tāreq) (عربی) سورهی هشتاد و ششم از قرآن کریم دارای هفده آیه ؛ (در قدیم) به معنای هنگام شب آینده ؛ (به مجاز) به معنی وارد ، عارض .
۱. شبرو،
۲. دزد
۳. غافلگیر
۴. ستاره صبح