معانی کلمه : ضحو

تلفظ بین المللی : /zˈahuː/ تلفظ :‌ [z'ahu:]

لغت نامه دهخدا

ضحو. [ ض َح ْوْ ] (ع اِ) نیم چاشت . (منتهی الارب ). چاشتگاه . هنگام چاشت . (منتخب اللغات ).

ضحو. [ ض َح ْوْ ] (ع مص ) ضُحوّ. ضُحی ّ. بیرون آمدن در آفتاب . و منه الحدیث : رای محرماً قد استظل فقال اضح ؛ یعنی بیرون شو در آفتاب . || آشکار گردیدن راه . || مردن : ضحا ظل فلان ؛ بمرد. || نماز چاشت کردن : ضحا الضحی ؛ نماز چاشت بکرد. || رسیدن آفتاب کسی را. (منتهی ال...

فرهنگ فارسی

ضحو . بیرون آمدن در آفتاب یا مردن . یا رسیدن آفتاب کسی را .

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۶(بار)

wikialkb: ریشه_ضحو

معانی کلمه : ضحو

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات