صیداء. [ ص َ ](اِخ ) چاهی است . لغتی است در صدآء. (منتهی الارب ).
صیداء. [ ص َ ] (اِخ )شهری است در حوران . (منتهی الارب ) (معجم البلدان ).
صیداء. [ ص َ ] (ع اِ) زمین درشت . || سنگ که از وی دیگ سازند. (منتهی الارب ).
