تلفظ بین المللی : /sˈanduːq1 sˈar/ تلفظ : [s'andu:q1 s'aR]
لغت نامه دهخدا
صندوق سر.[ ص َ ق ِ س ِرر ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایه از رازدار و در مقام خوش طبعی و بی تکلفی گویند: من صندوق سر کسی نیستم که حرفهای مردم را نهان دارم ؛ یعنی رازی که معلوم من است فاش میکنم. ( آنندراج ) : جانم دریغ نیست ولیکن دل ضعیف صندوق سر توست نخواهم که بشکند.سعدی.ساده لوح آن کس که کرد آیینه را صندوق سرکی به دل اشرف ز کس پوشیده ماند راز من.محمدسعید اشرف ( از آنندراج ).رجوع به صندوقچه سر شو...
فرهنگ فارسی
کنایه از راز دار و در مقام خوش طبعی و بی تکلفی گویند من صندوق سر کسی نیستم که حرفهای مردم را نهان دارم
