معانی کلمه : صفوه

تلفظ بین المللی : /sˈofuːh/ تلفظ :‌ [s'ofu:h]

لغت نامه دهخدا

صفوة. [ ص َ / ص ُ / ص ِ وَ ] (ع اِ) خالص و برگزیده ٔ چیزی . (منتهی الارب ) (بحر الجواهر). برگزیده و آنچه صاف باشد از تیرگی و غش . (غیاث اللغات ). خالص . (مهذب الاسماء). || (اِمص ) برگزیدگی . (غیاث اللغات ). بی آمیغی . پاکی . ویژگی . نابی . بی غشی . خلاف کدورت . || (مص ) خلاصه کردن . (غیاث اللغات ). || صاف شدن . (غیاث اللغات ). صافی شدن . (دهار)....

فرهنگ فارسی

دهی از دهستان بالا ولایت بخش حومه شهرستان تربت حیدریه

دانشنامه عمومی

لقب حضرت آدم. || آدم صَفوةِالله:حضرت آدم، برگزیدۀ خدا.

کلمات مرتبط

صفوه الدین
صفوه الصفا
صفوه الاعتبار بمستودع الامصار و الاقطار
صفوه التفاسیر
صفوه الراسخ فی علم المنسوخ و الناسخ
صفوه شروح نهج البلاغه
ظاهره الصفوه
ترجمه فارسی صفوه التفاسیر
صفه الصفوه

معانی کلمه : صفوه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

کلمات مرتبط

نظرات