صرفی . [ ص َ فی ی ] (ع ص نسبی ) منسوب به صرف . || عالم به علم صرف . ج ، صرفیون و صرفیین .
صرفی . [ ص َ رَ فی ی ] (ص نسبی ) از نجائب منسوب اند بسوی صرف که قبیله ای است . (منتهی الارب ). و گویند صدفی است . (از اقرب الموارد).
صرفی . [ ص َ ] (اِخ ) شاعری است . صاحب مجمع الخواص آرد: وی ژولیده موی وبا وضع درویشی و بی سرو...
فرهنگ عمید
عالم به علم صرف، کسی که علم صرف می داند.
فرهنگ فارسی
← ساختواژی
عالم بعلم صرف، کسی که علم صرف می داند ( صفت ) ۱ - منسوب و مربوط به علم صرف . ۲ - عالم علم صرف صرف دادن جمع صرفیون صرفیین . از نجائب منسوب اند بسوی صرف که قبیله ایست
