[ویکی فقه] صحت، در مقابل فساد و در لغت به معنای تمامیت است.در علم اصول، صحت به معنای دارا بودن تمام اجزا و شرایط و در مقابل فساد است که به معنای دارا نبودن تمام اجزا و شرایط است که سبب عدم ترتب آثار مطلوب از شی ء می باشد؛ یعنی اگر چیزی صحیح باشد آثاری دارد، ولی اگر فاسد شد آن آثار در خارج پدید نمی آید.بررسی ماهیت حکم صحیح و فاسداختلاف است که آیا صحت و فساد از مجعولات تشریعی و احکام وضعی است، مانند...
