معنی کلمه : صبیره
لغت نامه دهخدا
صبیرة. [ ص َ رَ ] (ع اِ) نان تُنُک و جز آن که بر آن طعام برآرند. || خوان .
صبیرة. [ ص ُ ب َ رَ ] (ع اِ) ابوصُبَیْرَة؛ مرغی است سرخ شکم و سیاه پشت و سر و دم . (منتهی الارب ).
کلماتور
صبیرة. [ ص َ رَ ] (ع اِ) نان تُنُک و جز آن که بر آن طعام برآرند. || خوان .
صبیرة. [ ص ُ ب َ رَ ] (ع اِ) ابوصُبَیْرَة؛ مرغی است سرخ شکم و سیاه پشت و سر و دم . (منتهی الارب ).