معانی کلمه : صاین

تلفظ بین المللی : /sˈɑjen/ تلفظ :‌ [s'Ajen]

لغت نامه دهخدا

صائن . [ ءِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از صون . نگاه دارنده . ج ، صائنین ، صوان :
گر نشنوده ست که کرار کیست
روی بر آن صائن کرار کن .

ناصرخسرو.

صاین. [ی ِ ] ( ع ص ) نگاهدارنده. متحفظ. || پرهیزکار : در مواضی ایام دهقانی بوده است صاین ومتدین و متورع و متقی. ( سندبادنامه ص 129 ). رجوع به صائن شود. || در مغولی ب...

فرهنگ عمید

نگه دارنده، حفظ کننده، نگهبان.

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

نگاه دارنده، حفظ کننده، نگهبان
( صفت ) نیک .

وزیر نصره الدین عادل ملقب به رکن الدیناز رجال قر. ۸ ه. ( مقت. ۷۲۷ ه.ق. ). وی از اولاد ضیائ الملک محمد بن مودود بود . صائن از بزرگان امیر چوپان بود و بمنصب وزارت ابو سعید رسید ولی حقوق نعمت را فراموش کرد و معایب امیر چوپان واولادوی را بسلطان می نوشت. امیر چوپان ببهانه ضبط ولایات خراسان صائن را همراه خود گردانید. امیران ابو...

فرهنگ اسم ها

(تلفظ: sāyen) (عربی) (در قدیم) نگه‌دارنده ، محافظ ؛ (به مجاز) حفظ کننده‌ی خویشتن از گناه ، پرهیزکار .

اسم: صائن (پسر) (عربی) (تلفظ: saen) (فارسی: صائن) (انگلیسی: saen)
معنی: محافظ، نگاه دارنده

اسم: صاین (پسر) (عربی) (تلفظ: sāyen) (فارسی: صاین) (انگلیسی: sayen) معنی: نگه دارنده، محافظ، ( به مجاز ) حفظ کننده ی خویشتن از گناه، پرهیزکار، صائن،...