( صاحة ) صاحة. [ ح َ ] ( ع اِ ) زمینی که گاهی [ هیچگاه ] نرویاند گیاه را. ( منتهی الارب ) ( معجم البلدان ).صاحة. [ ح َ ] ( اِخ ) نام کوه سرخی است در رکاء و دخول. و شاید که از صَوح بمعنی جانب کوه باشد. ( معجم البلدان ج 5 ص 330 ). || نصر گوید: صاحة پشته هاست سرخ رن...
