شیک و پیک. [ ک ُ ] ( ص مرکب ، از اتباع ) مرکب از شیک فرانسوی و پیک که مستقلاً معنی ندارد: شیک و پیک و مشتی. پیک از توابع شیک است. ( یادداشت مؤلف ). اما این دو کلمه با هم معمولاً به صورت صفت برای اشخاص بر زبان رانده می شود.( فرهنگ لغات عامیانه ). رجوع به شیک و شیک پوش شود.
