شیهه. [ ش َ / ش ِ هََ / هَِ ] ( اِ ) آواز اسب. صَهیل. ( انجمن آرا ) ( فرهنگ اوبهی ) ( از برهان ) ( از غیاث ) ( یادداشت مؤلف ) ( از آنندراج ). شنه.شیه. بانگ اسب. صهال. ( یادداشت مؤلف ) : همی بست از گرد تک چشم مهرهمی کافت از شیهه گوش سپهر.اسدی.گیسوی حوّا شناس پرچم منجوق اوعطسه آدم شناس شیهه یکران او.خاقانی.از شیب تازیانه او عرش را هراس وز شیهه تکاور او چرخ را صدا.خاقانی.نوای شیهه شبدیز خسرو طبع شی...
فرهنگ عمید
آواز اسب، بانگ اسب.
فرهنگ معین
(شَ هِ ) (اِ. ) آواز اسب .
فرهنگ فارسی
آوازاسب، بانگ اسب، اشیهه وشهه وشنه هم گویند ( اسم ) آواز اسب بانگ اسب .
دانشنامه عمومی
شی هه (به چینی: 羲和) (آمیزهٔ نَفَس) در اساطیر چین ایزدبانوی خورشید و روشنایی بود. او در کنار چانگ شی، یکی از همسران دی جون به شمار می رود. او مادر ده خورشید در آسمان به شکل پرنده سه پا بود که بر روی درخت توت فو سانگ زندگی می کردند. او به عنوان مادری مهربان، هر روز فرزندانش را می شست و آن ها را به محل خوابشان بر روی درخت غول پیکر فو سانگ قرار می داد. در هر روز یکی از پرنده های خورشید فقط باید بوسیله...
